یاد دستهای تو افتادم

که بی مضراب چه زیبا موج میزدی

پس از ان روز بی همزاد

که تو را اواسط سطر سکو تش جا گذاشتم

تمام شنبه های بلوطی رنگ منتظر کسی بودم

کسی که تویی

 تویی که هیچکس نبودی

سکوت مر طوبی در گلوی من گیر کرده

تو حرف بزن

با کلماتی از جنس باور های من

حرف بزن...