نيلوفرانه عشق

شعر

	تمام دنیای من کف دستهای تو جا ماند
یاد سال های ناسروده که می افتم هم بازی کودکی هایم تیله هایش را کنار آواز پروانه ها می چید و با کاشی هایش ایوان شمعدانی ها را فرش می کرد حالا فکر می کنم چند سال از تیله ها بزرگتر شده ام ؟ چند سال از کاشی ها ؟ سکوتی که از اردیبهشت کودکی ها تا امروز صبوری کرده می شکند سکوتی سبز ، همرنگ تیله ها امروز دستم را گرفتی و تمام دنیای من کف دستهای تو جا ماند این بار که دیدمت همراه دست هایت یک تیله ی کوچک سبز برایم بیاور باور کن هنوز آن قدر کودکم که تمام دنیایم در همان تیله ی سبز خلاصه می شود آه ... ستاره ی سبز من صدای ساز می اید عنکبوتی دارم که گاهی تار می زند می خواهم او را نشانت دهم هم اتاقی من عنکبوت سبزی است که آواز پروانه ها و لبخند سنجاقک ها را شکار می کند نمی دانی چه لذتی دارد گهواره و گریه و خواب آخر این فصل دوباره زاده می شوم با یک ستاره ی سبز در قلبم و تیله ای سبز در دستم
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم آبان 1387ساعت 21:39 توسط dezire \|

	درباره
من ايرانيم زبانم پارسي نژادم اريايي پارت اشكاني سفر را دوست دارم كوچ را نه........


RSS POWERED BY BLOGFA.COM